Kandemir Arşivi | Tarih ve Notlar

  Hû Rumeli Vilâyet-i Şâhânesi Müfettiş-i Umumiliği Huzur-ı Sâmîsine Devletlü Efendim Hazretleri, Doyran kazasının Köşklü ve Savcılı karyelerinde “cadı” tabir olunur bir cism-i mevhumun [hayali bir varlığın] zuhuru dolayısıyla mezkûr karyeler ahalisi tarafından yeni defnolunmuş iki cenazenin kabirlerinden ihrak edildikleri [yakıldıkları] haber alınması üzerine icra ettirilen tahkikat neticesinde; bundan kırk gün mukaddem vefat eden Ali Onbaşı ve Hanım Ali nam kimesneler güya cadı veya buranın tabir-i diğeriyle vampir olup evvela halasının kerimesi Fatıma’nın hanesinde gece saat bir raddelerinde süt pişirirken tenceresine kum atıldığı ve hanedeki tencere ve sahanların karıştırıldığı ve bu hâlin beş on gece devam eylediği gibi müteveffanın kendi hanesinde de aynı ahvalin vukua getirildiği cihetle bundan müteveffa-yı merkumenin cadı olduklarına kanaat hasıl ettiklerinden mezarları açılarak ihrak oldukları anlaşılmıştır. Ve hareket-i vakıa medeniyet-i hazıra ve eşrafet-i beşeriye ile...

     Eserin en önemli özelliği, saray çevresinden ziyade Türk halkının giyim kuşamını tanıtmasıdır. Bu konuda neşredilmiş eserlerin sayısı oldukça sınırlı olup mevcut olanlar büyük kıymet taşımaktadır. Bir milletin giyim kuşamı, o milletin gelenek ve göreneklerini de yansıtmaktadır. Örneğin, bekar bir genç kızın başına taktığı örtü ile evli bir kadının başına taktığı örtü farklılaşabiliyordu. Başlıkların giyilişlerinde sağa, sola eğmek yahut dik kullanmak suretiyle başta aldığı muhtelif şekillerin anlamları kendilerine has anlamları bulunmaktadır. Bazı bölgelerde başlıklarda süs olarak kullanılan altın miktarı evlilik senelerini göstermekteydi. Öyle ki başlıkların şekilleri nişanlı, gelin kız, dul, evlenmek isteyen veya istemeyen dul bir dul olduğu anlaşılabilmekteydi. Hazır başlıklar tas, tepelik, fes, arakçin (rakçin adıyla maruf), taç, tuzak ve hotoz gibi adlarla anılmaktadır. Başlıklar arasında en zengini gelin başlıkları 'dır. Mezkûr başlıkların giyilmeleri özel günl...

Hilâf-ı Kanun İçtimalar ve Teşebbüsler Mustafa Kemal Bey - Rauf Bey      Üçüncü Ordu Müfettişliğinde bulunmakta iken askerlikten istifa eden Mustafa Kemal Paşa ile Bahriye Nazırı esbakı Rauf Bey'in Erzurum cihetlerinde millî kongre namıyla hilaf-ı kanun içtima akdine teşebbüs ettikleri ve Nazilli civarında Demirci Efe ve Teşkilât-ı Millîye Kumandanı Hacı Şükrü nâm-ı müstearı ile diğer iki şahsın da tahrikat ve teşvikatta bulundukları anlaşılması üzerine bunların hemen derdest ve izam edilmeleri ve böyle çete teşkilatıyla hilaf-ı kanun içtimalere vesaireye meydan verilmemesi ve bu gibi ahvale cüret eden her kim olursa olsun derdest olunarak Divan-ı Harb-i Örfî’ye sevk edilmesi Dahiliye Nezâreti’nden icap edenlere tamim kılındığı mevsukan haber alınmıştır. İstifa Yalan Meclis-i Vükelâ'ya memur sadr-ı esbak Tevfik Paşa Dünkü refikalarımızdan biri, Meclis-i Vükelâ'ya memur sadr-ı esbak Tevfik Paşa Hazretlerinin istifa ettiğini ve tedavi için Yalova'ya gideceğini yazmış ise...

İrtihal Karagöz gazetesi başmuharrir-i sabıkı, matbaacı Bekir Beyzâde Mahmud Nedim Bey, duçar olduğu derd-i deva nâ-pezirde rehayab olamayarak irtihal-i dâr-ı bekâ eylemiştir. Mevla rahmet eylesin. Merhum mumaileyh halûk ve hoş-gû bir zat idi. Genç yaşında üfulü, kendini tanıyanlarca pek büyük tesiri bâdî olmuştur. Cenab-ı Hak aile-i kederdîdesine sabr-ı cemil ihsan buyursun, amin. Künye: Takvimli Gazete, No: 227-118, İrtihal, 26 Teşrinisani 1328/9 Kanunuevvel 1912, s.3.

  İrtihal Mühendishâne-i Berrî-i Hümâyûn sertabibi Mirliva merhum Mehmed Emin Paşa’nın halileleri hanım, müptela olduğu hastalıktan rehâyâb olamayarak Kabataş’taki hanesinde irtihal-i dâr-ı bekā eylemiş ve naaşı mağfiret nakşı ihtifâlât-ı lâyıka ile kaldırılarak Yahya Efendi Dergâh-ı Şerifi’ndeki medfen-i mahsusuna vedîa-i rahmet kılınmıştır. Künye: Takvimli Gazete, No: 230-121, İrtihal, 2 Muharrem 1331/ 12 Aralık 1912, s.3.

İttihatçıları Götüren Vapur Battı mı?  İttihadçıları Götüren Vapur Battı mı? Künye: Alemdar, No: 10, 2 Haziran 1335/1919, s.2 Halk arasında devran eden şâyiâta ve bundan mülhem olan bir gazetenin rivayetine nazaran, İttihatçıları Malta’ya götüren vapurun Çanakkale’de bir torpile çarparak battığı iddia olunmaktadır. Bu babda vaki olan tahkikatımız bir neticeye müncer olmamıştır. Her hâlde meselenin hakikati tezahür edinceye kadar bu rivayeti kayd-ı ihtiyat ile telakki etmelidir. Fırkalar, Cemiyetler Mağdurîn-i Siyasiye Cemiyeti’nden: Cemiyetimiz heyet-i idaresinden bazılarının fevkalade meşguliyetlerinden dolayı istifa ettikleri cihetle, yeniden heyet-i idare intihabı için mukayyet efradın çarşamba günü ba‘de’z-zeval ikide teşrifleri rica olunur. Birinci Ders-i Şerif Âdât-ı kadime-i saltanat-ı seniyyeden olduğu üzere Ramazan-ı Şerif’te Huzur-ı Hümâyûn cenab-ı mülûkânede takrir edilen ders-i şerifin birincisi dün Saray-ı Hümâyûn cenab-ı padişahîde mukarrer Lüleburgoslu Eşref Efe...

    Künye: Enver Behnan Şapolyo, Ergenekon, Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Merkezi Yay., İstanbul 1954.       Enver Behnan Şapolyo, Türk milliyetçiliğinin unutulmaya yüz tutmuş simalarından biridir. Hem fikri âlemde, hem de silahlı mücadele içinde Türk milleti için çalışmıştır. Mim Mim Teşkilâtı vasıtasıyla İnebolu'ya geçtiğinde duygularını şu sözlerle ifade eder: " Milletim için çalıştıkça maddi ve manevi varlıklara kavuşacağıma inanmıştım. Artık hürriyet kapısından girmiş bir Kuvay-i Milliyeci olmuştum. Her türlü vazifeye amade idim. Cepheye gönderirlerse derhal gidecektim. Anadolu’ya kaçanlar yaşamak için değil yaşatmak için geliyordu." Enver Behnan’ın “Şapolyo” soyadını tercih etmesinin nedeni, bu kelimenin Göktürk hakanlarından İşbara Kağan’ın Çin kaynaklarında “Sha-polo” şeklinde geçen adından türetilmiş olmasıdır. Ömrünün sonuna kadar Türk milletinin tarihini, sanatını, estetiğini ve destanlarını gelecek nesillere anlatmayı kutsal bir vazife olarak...

Musavver Muhit [Sağ] Hassa Birinci Ordu Kumandanı Muhtar Paşa, [Orta] Bahriyemizin Islahına Memur Edilen Sir [Douglas] Gamble, [Sol] Bahriye Ferikanından Wods Paşa. Şişli'de Fakirhane, s. 245. Şişli’de Fakirhane Şüphe yoktur ki içimizde birçok kimseler İstanbul’da, bilâ-tefrik cins ve mezhep, alil ve mariz kimseleri himaye ve kabul eden bir fakirhane bulunduğunu bilmezler; ihtiyarları, alilleri duçar-ı sefalet olmadan vikâye ve muhafaza etmek üzere tesis edilmiş olan bu müessese-i hayriyeye kabul edilmek için fakir ve ihtiyar olmak, en aşağı altmış yaşını tecavüz etmiş bulunmak kâfidir. Bu fakirhane Feriköy’de Bomonti Fabrikası’nın arkasında olup arsası padişah tarafından ihsan edilmiş ve binası erbab-ı hamiyyet tarafından iane ile vücuda getirilmiştir. Avrupa’da binlercesi bulunan ve maatteessüf memleketimizde adedleri pek mahdud olan bu müessesede şimdi iki yüzü mütecaviz ihtiyar ahir ömürlerini sükûn ve rahat içinde imrâr etmektedirler. Her biri bir kış akşamı soğuk ve açlı...